.

تغذیه

.

غذا

غذا به ماده جامد یا مایعی گفته میشود که بعد از خوردن و هضم شدن ایجاد حرارت و انرژی کرده و موجب ترمیم بافتها ،رشد و نمو و تنظیم اعمال حیاتی می گردد.
نیاز انسان به غذا یکی از احتیاجات ذاتی یا فیزیولوژیک است که مهمترین عامل بقای زندگی و طول عمر می باشد.احتیاج به غذا دائمی است و ارگانیسم را مجبور میکند تا برای بدست آوردن غذا و رفع گرسنگی کوشش کند.

علم تغذیه

رساندن مواد غذای به بدن به اندازه مناسب و انتخاب غذا ها به نحوی که احتیاجات روزانه بدن را براورده کند

 

وظایف مواد غذایی

  • رفع خستگی 
  • تامین انرژی 
  • تامین مواد جهت رشد و نمو و ترمیم   
  • تامین ویتامین و مواد معدنی

مواد مغذی

غذاها حاوی مواد مغذی هستند. مکمل های غذایی هم با خود مواد مغذی دارند. مواد مغذی، ترکیبات شیمیایی هستند که اعمال خاصی در بدن انجام می دهند. مواد مغذی علاوه بر فراهم کردن انرژی در بدن، به عنوان عناصر سازنده و نگهدارنده بدن و همچنین تنظیم کننده اعمال گوناگون آن به شمار می روند.

شش گروه مواد مغذی

  •  آب
  • کربوهیدرات
  • لیپیدها (چربی ها)
  • پروتئین ها
  • ویتامین ها 

تقیسم بندی مواد مغذی

درشت مغذی

کربوهیدرات ها، لیپیدها و پروتئین ها، درشت مغذی ها نامیده می شوند

زیرا به مقدار زیاد در بدن وجود دارند و در شبانه روز نیز به مقدار زیاد (بیشتر از چند گرم) به آن ها نیاز داریم.

ریز مغذی

ویتامین ها و مواد معدنی، ریز مغذی ها نامیده می شوند

چون به مقدار کم در بدن یافت می شوند و هر شبانه روز هم به مقدار کم (میلی گرم یا میکروگرم) به آن ها نیاز داریم.

مواد الی و غیر الی

کربوهیدرات ها، لیپیدها، پروتئین ها و ویتامین ها جز مواد آلی هستند، یعنی موادی که موجودات زنده پس از جذب انرژی خورشیدی آن ها را به ترکیبات حاوی کربن تبدیل می کنند.

در مقابل آب و مواد معدنی، مواد غیرآلی به شمار می روند. 

کربوهیدرات

کربوهیدرات ها به طور ساده شامل دو گروه قندها و نشاسته ها هستند. قندها به بسیاری از غذاهایی که می خوریم طعم شیرینی می دهند. کربوهیدرات ها در بدن پس از هضم و جذب، گلوکوز تولید می کنند. بدن ما باید مقدار خاصی از گلوکوز را در شبانه روز داشته باشد. دسته ای از کربوهیدرات ها هم وجود دارند که قابل گوارش نیستند و فیبر نامیده می شوند. فیبرها سبب می شوند تا عمل دفع غذاها راحت تر انجام شود و در نتیجه به سلامتی مسیر معده – روده ای کمک می کنند. دو نوع اسیدهای چرب وجود دارند که برای بدن لازم هستند. این دو نوع اسید چرب ضروری، اسید اینولئیک (اسید چرب N-6 یا امگا 6) و اسید لینولنیک (اسید چرب N-3 یا امگا 3) هستند. اسید آراشیدونیک هم گاهی اوقات به عنوان یک اسید چرب نیمه ضروری در نظر گرفته می شود، زیرا در بدن از طریق اسید چرب ضروری لینولئیک سنتز می شود.

 پروتئین

9 اسید آمینه هم در بدن جز اسیدهای آمینه ضروری محسوب می شوند که عبارتند از: لیزین، لوسین، ایزولوسین، ترئونین، متیونین، والین، فنیل الانین، تریپتوفان و هیستیدین. برخی شواهد علمی موجود نشان می دهد که آرژنین هم ممکن است جز اسیدهای آمینه ضروری باشد. همچنین اسیدهای آمینه تیروزین و سیستئین هم گاهی اوقات به عنوان اسیدهای آمینه نیمه ضروری در نظر گرفته می شوند، زیرا، در بدن از طریق اسیدهای آمینه متیونین و فنیل آلانین سنتز می شوند و ابتدا باید نیازهای مربوط به متیونین و فنیل آلانین تامین شود.

ویتامین

ویتامین ها، دسته ای از مواد مغذی هستند که کارکرد آنها تنظیم اعمال بدن است. ویتامین ها به دو گروه محلول در چربی (ویتامین های A,D,E,K) و محلول در آب (ویتامین c یا اسید اسکوربیک و گروه B – کمپلکس که شامل تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین، ویتامین B6، اسید فولیک یا فولات، ویتامین B12، بیوتین و اسید پانتوتنیک می باشد) تقسیم بندی می شوند. برخی شواهد علمی نشان می دهد که علی رغم نیاز مبرم بدن به تعدادی از ویتامین های مذکور، تنها با دریافت مقادیر کمی از آن ها می توان نیاز بدن را برطرف کرد.

آب

آب، حیاتی ترین ماده مغذی است و اگر شخصی آب مصرف نکند خیلی زود زندگی او در معرض خطر قرار می گیرد. در حالیکه چنین موردی برای سایر مواد مغذی به این سرعت اتفاق نمی افتد. واقعیت این است که بیشتر وزن بدن از آب تشکیل شده است و به طور دائم از آب بدن دفع شده و باید مجددا جایگرین شود. این موضوع به هنگام فعالیت بدنی اهمیت بیشتری پیدا می کند.

املاح یا مواد معدنی

املاح یا مواد معدنی، دسته ای از مواد مغذی هستند که در تنظیم اعمل بدن نقش دارند. مواد معدنی ضروری آنهایی هستند که وقتی در غذا وجود داشته باشند، سبب بهبود قابل ملاحضه رشد و نمو می شوند. مواد معدنی در بیشتر اوقات به سه دسته مواد معدنی اصلی، الکترولیت ها، و مواد معدنی فرعی تقسیم بندی می شوند. مواد معدنی اصلی شامل کلسیم، فسفر و منیزیم می باشد. الکترولینت های ضروری نیز سدیم، پتاسیم و کلر هستند. این الکترولیت ها ممکن است در برخی تقسیم بندی ها جز مواد معدنی اصلی در نظر گرفته شوند. مواد معدنی فرعی هم شامل آهن، مس، روی، ید، سلنیوم، منگنز، فلور، کروم و مولیبدنیوم می باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *